اطلاعيه هيات سياسى – اجرائى سازمان فداييان خلق ايران (اکثريت)
به‌مناسبت ۱۸ تير

جنبش دانشجويى، اميد جنبش دموکراتيک مردم ايران است!


هفت سال از خيزش دانشجويان در ۱۸ تيرماه ۱۳۷۸ ميگذرد. خيزشى که نشان از رويکرد نوينى در دانشگاه‌هاى کشور به امر مبارزه براى دموکراسى در کشورمان داشت. اين حرکت، اراده دانشجويان آزادی‌خواه براى استقلال‌يابى از قدرت و نقد قدرت آن را تجلى داد. اين حرکت، اتحاد گسترده دانشجويان پيرامون مطالبه تحول بنيادين در ساختار سياسى حاکم و در سياست‌هاى حکومت را به نمايش گذاشت. ۱۸ تير آمادگى دانشجويان آزادی‌خواه و خواهان تحول براى مايه‌گذارى و فداکارى در راه گذر از استبداد به دموکراسى را يکبار ديگر به منصه ظهور رساند و به اين ترتيب، پرچم سنت ديرپاى مبارزه – اتحاد – پيروزى در دانشگاه‌ها را به اهتزاز در آورد. جنبش ۱۸ تير، يک نقطه عطف در مبارزات دانشجويى دو دهه گذشته و يک فراز ماندنى در مسير مبارزه مردم ايران عليه حاکميت استبدادى فقهى بود.
دانشجويان مبارز دانشگاه‌هاى تهران و تبريز در اين حرکت، بهاى بزرگى پرداختند: جان دادند، تازيانه و باطوم خوردند، زندان رفتند، از دانشگاه‌ اخراج شدند و مشقات فراوان را به استقبال شتافتند. اما، در همان‌حال از دل عزم مشترک و حرکت متحد خود، رشد سياسى و فکرى بالا، تجربه در امر سازمانگرى و سازماندهى، پرورده‌شدن کادرهاى مجرب، بازتعريف جنبش دانشجويى و به ويژه استقلال‌يابى اين جنبش از جناح‌هاى قدرت حاکم را برآمد دادند. با اين حرکت حماسى، دانشجويان به قدرت و گستردگى خود پى بردند و به ميزان وحشت حکومت و ولی‌فقيه نشسته در رأس آن از صلابت جنبش دانشجوئى آگاهى يافتند. سرکوب ۱۸ تير توسط رژيم، اگرچه از حرارت نخستين اين حرکت کاست ولى آنرا در عمق و پهنا نيرومندتر و آبديده‌تر ساخت.
جنبش دانشجويى در پى ۱۸ تير وارد مرحله شکوفايى و دگرديسى در راستاى دموکراتيزم و خردورزى نقاد شد، سازمان‌يافته‌تر گرديد و در آن، جريانات محافظه‌کار تضعيف و گرايش‌هاى پيشرو و تحول‌خواه قدرت يافتند. با اين تحول، جنبش دانشجويى طلسم "خودى و غيرخودى" را که پيش از آن بر اثر تحميل حکومت حرکت دانشجويى را فلج کرده بود، در هم شکست و از مبنا قرارگرفتن باور دينى براى تشکل‌يابى در صفوف خود گذر کرد. در يک کلام، جنبش دانشجويى از اسارت جمهورى اسلامى رهايى يافت و همه رشته‌هاى حکومت‌گران براى دربندکشيدن دانشگاه‌ها طى دو دهه حاکميت آنها را پنبه کرد. جنبش دانشجويى در مسير دموکراسى، جمهوريت، سکولاريسم، آزادى و حقوق بشر سمت گرفت و بر همين بستر نيز گرايش به انديشه‌هاى چپ دموکرات رو به شکوفايى نهاد.
اين وضع، حاکميت را به هراس انداخت و سرکوب جنبش دانشجويى از طريق اعمال فشارها، محدوديت‌ها، تفرقه‌افکنى ها، انشقاق‌آفرينى در دفتر "تحکيم وحدت" و ايجاد تشکيلات‌ موازى با آن و بالاخره توسل به روش‌هاى مبتنى بر تطميع دانشجويان در دستور قرار گرفت. در آخرين سالهاى دولت خاتمى، اين سياست توسط گروه‌هاى فشار اعمال می‌شد و دستکم با سکوت دولت وقت در قبال اين فشارها همراه مى شد. اما با سر کار آمدن دولت احمدی‌نژاد، سرکوب در سايه پيشين جاى خود را به سرکوب سازمان‌يافته، رسمى و سيستماتيک داده است. حکومت تصميم گرفته است و ميخواهد با مهار دانشگاه، جنبش دانشجويى را از نفس بيندازد. بيشترين اعمال فشارهاى دولت کنونى عليه حرکات مدنى و جنبش‌هاى اجتماعى طى ماه‌هاى اخير، متوجه دانشگاه‌ها و دانشجويان بوده است. از زندانی‌کردن دانشجويان تا محروم‌نمودن آنها از تحصيل، از اخراج اساتيد مستقل‌انديش و سکولار تا تقويت گروه‌هاى فشار در درون دانشگاه‌ها، و از تصفيه کامل مديريت دانشگاه‌ها به سود سياست کنونى تا پادگانی‌کردن محيط دانشگاه‌ها، روش هاى عمل کنونى حکومت عليه دانشگاه است. در چنين شرايطى است که ما شاهد يک رهجويى براى مقابله با اين سياست‌ها در ميان فعالان جنبش دانشجويى هستيم تا که مشى سرکوب خنثى شود و حرکت دانشجويى در مسير ارتقاء و اعتلاء قرار گيرد.
در سالروز ۱۸ تير، آنچه را که از ميان مجموعه وظايف فعالان دانشجويى که پيش روى آنها قرار دارد، بايد برجسته دانست و بر آن تأکيد داشت همانا اين نکته مرکزى است که اکثريت قاطع فعالان دانشجوئى بر آن تاکيد دارند: دستور کار روز، گسترده‌ترين اتحاد بر محور حداقل خواست‌ها می‌باشد! اکنون مى‌بايد بر بسيج بيشترين طيف دانشجويى تمرکز داشت و اين فقط و فقط از طريق ايستادن بر آن خواست‌هايى قابل تحقق است که وسيع‌ترين نيروى دانشجويى در آنها ذينفع باشند. اين خواست‌ها عمدتاً مطالبات صنفى و دموکراتيک هستند تا تأمين آزادى دانشجويان براى اظهار نظر و اقدام و عمل را پوشش دهند. چنين رويکردى، اتحاد گسترده دانشجويى را تدارک مى‌بيند و پايدارى و پيشرفت آنرا تضمين ميکند.
اتحاد عمل پيرامون خواست‌هاى دانشجويى و عمل به تحقق اين خواست‌ها، حکومت‌گران سرکوبگر را براى پيشبرد تصميم‌شان عليه جنبش دانشجويى با مشکل روبرو خواهد کرد. هر سرکوب آنها، با مقابله طبيعى و فراگير دانشجويان مواجه خواهد شد و به ساروج فشرده‌تر‌شدن صفوف متحد دانشجويى بدل خواهد گرديد. راز تضمين تداوم ۱۸ تير، امروز در اين رويکرد نهفته است.
جنبش دانشجويى ايران، اميد بزرگ جنبش دموکراتيک ميهن ما است.

هيئت سياسى – اجرايى سازمان فداييان خلق ايران (اکثريت)
۱۸ تير ماه ۱۳۸۵