اعلاميه هيئت سياسى – اجرايى سازمان فداييان خلق ايران (اکثريت)

به مناسبت اول ماه مه، يازده ارديبهشت، روز جهانى کارگر!


کارگران، مزدبگيران، زحمتکشان، عدالتجويان و آزاديخواهان!
روز اول ماه مه جشن همبستگى طبقاتى و روز پيکار مشترک کارگران و زحمتکشان جهان را به شما تبريک و شادباش گفته و براى شما در مبارزه در راه دموکراسى و حقوق بشر، عدالت اجتماعى و برابرى، صلح، حفظ ارزشهاى انسانى و صيانت از طبيعت در جهان همچنان ناعادلانه، نابرابر و پر از ستيز، آرزوى موفقيت مى کنیم.
سال گذشته با همه دشواری هايش سال پردستاوردى براى جنبش جهانى و متحدين و همراهان آنان در جهان بود.
مقاومت و مبارزه کارگران و مزدبگيران در همه جاى جهان عليه بى عدالتى، فقر، جنگ، ديکتاتورى، پايمال سازى حق حاکميت ملتها، تبعيض نزادى و قومى و جنسى، تخريب شتابان محيط زيست و عليه تهاجم نيروهاى سرمايه دارى به دستاوردهاى جنبش کارگرى ادامه و افزايش چشمگيرى يافت .
کارگران و مزد بگيران در سال گذشته توانستند براى نخستين بار پس از دو دهه به اتکای پيکار و اتحاد خود، تهاجم نئولیبرالیسم را در بسيارى از کشورها با مانع مواجه سازند. مقاومت و مبارزه کارگران و دانشجويان فرانسوى در مقابل تغیير قانون کار توسط دولت دست راستى اين کشور که دولت را وادار به عقب نشينى کرد بدون شک یک فراز پر اهمیت در مبارزه‌ى جهانى زحمتکشان عليه تهاجم سرمايه‌دارى است . پيروزى نيروهاى دموکراتيک و چپ در تعدادى از کشورها به‌خصوص در آمريکاى جنوبى و مرکزى نشانه ديگرى از عقب راندن نيروهاى راست و تلاشى است اميد آفرين براى درهم شکستن تهاجم سرمايه‌دارى نئو لیبرال. مبارزه مردم جهان عليه جنگ و براى صلح و مبارزه عليه فرمانروايى مستبدانه و ويرانگرايانه شرکتهاى فرامليتى بر انسان و بر طبيعت نيز در سال گذشته گسترش يافتند که در کانون اصلى اين اعتراضات و پیروزی‌ها، جنبش کارگرى قرار داشت. اين امر حکايت از موقعيت ويژه و با اهمیت جنبش کارگرى در جهان و در آينده بشريت دارد.
در کشور ما ايران نيز، تشکيل سنديکاى کارکنان شرکت واحد وپاره‌ای تحرکات سنديکایی و برآمد های تشکل هاى کارگرى ديگر نشانه رشد کيفى جنبش کارگرى ايران است. گسترش سنديکاها و اتحاديه‌هاى مستقل و دموکراتيک کارگرى که می‌تواند تغیيرات اساسى در مبارزات اجتماعى و آزاديخواهانه مردم ايران به‌وجود آورد و در دگرگون سازی شرايط زندگى کارگران و مزدبگيران نقش بزرگی ایفاء کند، مهمترين رويداد کارگرى کشورمان در سال گذشته بود.
سال گذشته نيروهاى واپس گرای افراطی پس از سالها تدارک عليه جنبش دموکراتيک مردم ايران توانستند با رئيس جمهور کردن احمدى نژاد دولت مطلوب خويش را تشکيل دهند. با این وجود وعليرغم فريبکارى هاى دولت مطلوب ولایت فقیه مبنى بر آوردن پول نفت بر سر سفره محرومان، مبارزات کارگران و مزدبگيران اما عليه تهاجم سرمايه داران به دست آوردهاى مبارزاتى آنها همچنان ادامه يافت. به‌خصوص ادامه مقاومت و مبارزات سنديکاى کارکنان شرکت واحد در شرايط حاکمیت ارتجاع سرکوبگر از يک تحول ذهنى و افزايش آگاهى طبقاتى در ميان طبقه کارگر خبرمى دهد. اهمیت اين مهمترين دستاورد اساسى طبقه کارگر در سال گذشته به لحاظ تاثيرى است که ير روند مبارزات کارگران مى گذارد که بسیار فراتر از موقعيت چند حرکت صنفى است. اين ، يک تحول اساسى است که مهمترين عنصر آن آگاهى طبقاتى است. اکنون می توان از مرحله تازه ای از رشد آگاهی قابل اتکاء در طبقه کارگر و مزدبگيران کشورنسبت به علل مشکلات و فقر و استثمار شان سخن گفت و امیدوار شد که آمادگى ذهنى بالایی براى گذار از اين وضعيت فلاکت بار ميان مزدبگيران قوام یابد.می توان انتظار داشت که اين جنبش هر آنگاه که اندک مجال نفس کشیدن بيابد، بتواند شگفتى بیافریند. اينک طبقه کارگر درک کرده است که براى سازمان يابى و براى دفاع از حقوق خويش در مقابل تعرض سرمايه داران و دولت نياز به فضاى آزاد دارد و مهمتر از آن، خود مى تواند و بايد براى تحقق چنین فضایی قدم به پيش بگذارد. قدم اول در این راستا،طی سال گذشته با تشکيل سنديکاى شرکت واحد برداشته شده است. حکومت هم اين را فهمیده است و به همين دليل است که این چنين بيرحمانه با درخواستهاى ساده کارگران و با تشکيل سنديکا مخالفت برخاسته،این حرکت را سرکوب کرده و فعالين سنديکايى را به زندان انداخته است. پايدارى رهبران و فعالين سنديکايى در زندان، نشانه عزم و اراده اى است که در جنبش سنديکايى ايران براى رهايى از اين وضيعت وجود دارد.
امنيت شغلى،برخورداری از سنديکا، افزايش دستمزد متناسب با هزينه هاى زندگى، حق اعتصاب، پرداخت به موقع دستمزد و حقوق، بيمه بيکارى، بهره‌مندى از بيمه هاى درمانى و اجتماعى، رفع تبعيض جنسى و شغلى، تامين زندگی و آموزش کودکان کار، ممنوع شدن و لغو قراردادهاى موقت کار در موسسات و مشاغلى که ماهيت دائم دارند، اجراى پيمان هاى جمعى کار، مهمترين مطالباتى هستند که به انگيزه آنها صدها اعتصاب و اعتراض کارگرى در سال گذشته در سراسر کشور رخ داده است. اعتصابات و اعتراضاتى که توسط معلمان، پرستاران، کارگران معادن، ايران خودرو، کارخانه هاى نساجى و در کارگاه هاى عسلويه و شرکت واحد صورت گرفته اند از جمله مهمترين اعتصابات و اعتراضات کشور بوده اند. با روى کار آمدن احمدى نژاد، نه تنها هيچ کدام از اين مطالبات برآورده نشده اند بلکه به دليل سياستهاى ماجراجويانه و واپس گرايانه دولت حاکم از یکسو و اعلام سياستهاى آمرانه آن در عرصه اقتصادی که باعث رکود و تعطيلى کارخانه ها، توقف سرمايه گذارى، افزايش بيکارى و تورم شده و میشود از سوی دیگر، وضعيت اقتصادى و اجتماعى کارگران و محرومان جامعه بد تر نیز شده است .
دولت با اقداماتى چون تشکيل کميته اى از وزيران براى بازبينى قانون کار، مستثنى کردن کارگران زير ده نفر از شمول قانون کار بمدت سه سال ديگر، عدم افزايش حداقل دستمزد متناسب با ميزان تورم و هزينه ها و با سرکوب اعتراضات کارگرى در مقابل کارگران قرار گرفته و زمینه را برای نضج اعتراضات کارگری هر چه بیشتر فراهم می کند.
رشد کمی و کیفی مبارزات کارگران اما به روشنی نشان ميدهد که کارگران و مزدبگيران حاضر به عقب نشينى از مطالبات خود نيستندو این، روحیه ای است در میان کارگران ایران که باید در اول ماه مه امسال بر آن تاکید داشت.
هيئت سياسى - اجرايى سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت) در آستانه روز اول ماه مه-روز همبستگی جهانی کارگران و زحمتکشان- بار ديگر حمايت خود از مطالبات مطرح شده توسط جنبش سنديکايى را اعلام مى دارد و از مبارزه کارگران و مزدبگيران و تشکلهاى کارگرى براى رسيدن به اين حقوق قاطعانه حمايت و پشتيبانى مى کند. ما پايمال سازى حقوق کارگران و مزدبگيران، سرکوب و پيگرد سنديکاها و فعالين آنها بخصوص پيگرد فعالين سنديکايى کارگران شرکت واحد را قويا محکوم مى کنيم و خواهان آزادى رهبر سنديکا آقاى منصور اسانلو مى ياشيم. ما همه نيروهاى دموکراتيک و کارگرى کشور را به همکارى مشترک در دفاع از کارگران و مبارزات آنان فرا مى خوانيم.

بر افراشته باد پرچم اول ماه مه!

هيئت سياسى - اجرايى سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت)

ششم اردیبهشت ماه ۱۳۸۵